در سال اصلاح الگوي مصرف به اسراف بينديشيم (بخش اول)

زیاده­روی در مصرف، اسراف، تجمل و واژه­هایی از این دست، برای هیچ­یک از ما واژه­هایی ناآشنا نیستند. بارها و بارها از رسانه­ها شنیده و دریافته­ایم که کشور ما در کنار بهره­مندی از ذخایر ملی و نعمات الهی، جزو پرمصرف­ترین و به عبارت آئینی آن «مسرف­ترین» کشورها هستیم؛ آن­هم در میان کشورهایی که نه آئین­ها و قانون­ها و دستورهای الهی و اخلاقی دین ما را دارند و نه مثل ما شعار آن را می­دهند!
همین چند سطر کافی­ است ـ بی­آن که آمار و ارقامی هم ارائه کرده باشیم ـ تا قبول کنیم ما در زندگی و پروسه تولید تا مصرف، برنامه نداریم و از الگوی خاصی تبعیت نمی­کنیم. به همین خاطر مسئولان مجبورند کاری کنند تا مجبور به احتیاط و برنامه­ریزی در مصرف شویم. اگر یادتان باشد روزهای ابتدایی سهمیه­بندی بنزین و ارائه کارت سوخت را حتماً مشاهده کرده­اید. عده­ای چه­قدر در مصرف بنزین احتیاط می­کردند تا پایان ماه و ارائه سهمیه بعدی، با کمبود بنزین مواجه نشوند؛ اما امروز چه؟ آیا همان احتیاط و برنامه­ریزی وجود دارد؟ حتماً شما هم جواب­تان منفی است! چرا؟! چون از برنامه خبری نیست چون الگوی صحیحی مدّ نظرمان نیست، مردم باهوشی هستیم خیلی راحت با مشکلات ذهن­مان را تطبیق می­دهیم و جریان زندگی را مطابق میل­مان تغییر می­دهیم حتی در این میان منافع ملی در خطر افتد! درست به همین خاطر است که با وجود سهمیه­بندی و ارائه کارت سوخت، پس از چندی رؤیای حذف ترافیک سنگین کلان­شهرها و مصرف بهینه سوخت و … همه کلاً از خاطرها رفت و دوباره وضع به حالت غیرعادی گذشته بازگشت و مشکلات دوباره «عادی» شد!
[] امسال به پیشنهاد رهبر فرزانه انقلاب دام ظله­العالی سال اصلاح الگوی مصرف نامیده شده است. یعنی درست دست روی نقطه­ای گذاشته شده که اکثراً با آن مشکل داریم! «الگوی صحیح و استفاده از آن» این­که آیا هنوز به این باور رسیده­ایم که الگوی صحیحی در مصرف نداریم، یا این که آیا ضرورتی دارد که به اصلاح نوع مصرف­مان از نعمات الهی بیندیشیم، و این که اگر این مسأله را هم مثل خیلی از مشکلات اجتماعی دیگر غیر مهم بینگاریم چه پیامدی خواهد داشت، و خیلی سؤالات دیگر، موضوعاتی است که باید همه به آن بیندیشیم و در سال 88 و دوره جدید انتشار مجله میلاد در صددیم در پیروی از منویات آن رهبر فرزانه به جست­وجوی راهکارهای تحقق این امر بپردازیم. شما هم می­توانید در این مسیر با ارائه پیشنهادهای خود، دریچه­های روشنی را به روی ما و همه مخاطبان مجله بگشائید.
درباره اسراف که یک عیب ملی است

در سال اصلاح الگوي مصرف به اسراف بينديشيم
درباره اسراف که یک عیب ملی است

ما ايراني‌ها در كنار صفات خوب و پسنديده‌ فراواني كه داريم، متأسفانه عادت‌ها و ويژگي‌هاي نامطلوبي هم ‏داريم كه آن خوبي‌ها را تحت الشعاع خود قرار مي‌دهد.‏
يكي از شاخص‌ترين اين عادت‌ها ـ كه البته بار‌ها هم راجع به آن صحبت شده است ـ بحث اسراف و زياده ‏روي در مصرف مي‌باشد.‏
اسراف بر اساس روايات وارده از جمله گناهاني است كه بر كبيره بودنش تصريح شده است و حتي در قرآن ‏كريم اسراف كاران، اصحاب آتش معرفي شده‌اند.‏
در آیة بیست و نه سورة مبارکة اعراف آمده است: «بخورید و بیاشامید، ولی از حد نگذرانید. به درستی که خداوند اسراف کنندگان (تجاوز کنندگان از حد) را دوست نمی‌دارد.»
هم‌چنین در سورة مبارکة مؤمن آیة سی‌وچهار به اسراف‌کنندگان و شک‌کنندگان، وعدة عقوبت و عذاب داده شده و در آیة بیست و هفت از سورة‌ مبارکة بنی‌اسرائیل در یک تشبیه زیبا و هشدار دهنده اسراف کنندگان، برادران شیطان خوانده شده‌اند.
در روایات صادره از معصومین(ع) نیز اسراف و تبذیر نکوهش شده؛ چنان‌که رسول اکرم(ص) فرمودند: «کسی که بنایی برای دیدن و شنیدن مردم می‌سازد، خدای متعال آن بنا را … طوقی برگردنش کرده و او را به آتش می‌اندازد.» از آن حضرت سؤال شد منظور از بناکردن برای دیدن و شنیدن مردم چیست؟ حضرت فرمود: «بنایی است که زیادتر از احتیاج بسازد، بدان منظور که بر همسایگان و برادران دینی خود مباهات ورزد.»
در روایت دیگری از امام صادق(ع) آمده است: «جز این نیست که خداوند، اقتصاد (میانه‌روی در مخارج زندگی) را دوست، و اسراف را دشمن می‌دارد…»
امام صادق(ع) همچنین در جايي دیگر مي‌فرمايند: «جز اين نيست كه خداوند ميانه روي را دوست و اسراف را دشمن ‏مي‌دارد، حتي دور انداختن هسته خرما را، زيرا آن نيز به كار آيد».‏
امير‌المؤمنين علي(ع) نيز مي‌فرمايند: «هر گاه خداوند اراده خيري به بنده‌اي بفرمايد، او را ملهم مي‌فرمايد به ‏ميانه‌روي و حسن اداره زندگي و او را از اسراف و بدي تدبير دور مي‌نمايد».‏
بر اين اساس اسراف به معناي تجاوز از حد و زياده روي كردن است كه وجود آن علاوه بر اين كه خير و ‏بركت را از ميان مي‌برد، خود به عاملي در جهت بي نظمي و بي تدبيري زندگي مبدل مي‌شود لذا در شرع ‏مقدس مي‌بينيم كه با صريح‌ترين عبارت، مردم از اسراف كاري منع شده‌اند.‏
با اين همه گذشته از حرمت شرعي اسراف در آيين ‌ما، اسراف امروزه به عنوان يك عيب ملي جلوه‌گر شده ‏است كه اتفاقاً خود يكي از عوامل عمده كاهش بهره‌وري و مانع رشد و پيشرفت سريع در كشور مي‌باشد.‏

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *